Ardet nec consumitur

“Brandt maar vergaat niet”

Dinsdagavond was ik, samen met een hoopje andere bloggers/bierliefhebbers, te gast in de Abdij van Grimbergen. Grimbergen, het bier, niet de gemeente, nodigde ons uit voor een rondleiding in de Abdij, met bijhorende degustatie van de Grimbergen-bieren.

Persoonlijk ben ik al lang een fan van de verschillende Grimbergens, dus ik keek er echt wel naar uit.
We werden opgewacht in het Fenikshof, waarna we opgehaald werden door Abt Erik (volgens mijn grootmoeder ‘nen beir van ne mens, azu ne groèten da da es!’) voor de rondleiding. Over deze rondleiding ga ik een apart postje schrijven, met gegronde redenen…

Na de rondleiding stond de brouwmeester van het Grimbergen-bier ons opnieuw op te wachten in het Fenikshof, voor de degustatie. Zoals ik al zei, ik ben wel een serieuze fan, maar een degustatie geleid door de brouwmeester, daar leer je toch altijd vanalles bij….
Zo leerden we over het verschil tussen bieren van hoge & lage gisting, over het brouwproces en over de ingrediënten.

We begonnen met de Grimbergen Blond, de ‘instapper’. Een aangenaam, weinig complex biertje. Weinig over te zeggen eigenlijk, behalve dat ik die wel geregeld drink 🙂
Na de Blonde volgde de Dubbele (ook gekend als “den Bruinen”). Een vrij zoete smaak, beetje caramel, aangenaam in de mond. De mooie donkere maar heldere kleur, de geuren die vrijkomen uit het glas en de smaak maken van de Dubbele voor mij een echt dessertbier.
Ondertussen kregen we hapjes voorgeschoteld, met de nodige sausjes, en om heel eerlijk te zijn, dat paste niet in mijn ogen/mond. De smaken van de hapjes waren te nadrukkelijk waardoor de verschillende toetsen in het bier verloren gingen. Misschien was gewoon een stukje droog brood beter geweest 😉
Na de Dubbele kregen we een glas Goud voorgeschoteld. Misschien wel mijn favoriet uit het huidige aanbod van Grimbergen. Een mooi geelgouden kleur, een zeer aangename, volle bitterheid en een “hoppig karakter”. Lekker!
Van Goud sprongen we naar de Tripel van 9°. Terug een blonde, al noemen ze die kleur bij Grimbergen zelf Oker. Bitter met zoet gecombineerd is het een aangenaam bier, maar hij springt er niet uit voor mij…. (Bij Chateaubrys blijkbaar ook niet…)
Als laatste kregen we een Optimo Bruno, de Beste Bruine. Oorspronkelijk een paasbier, maar heden het hele jaar door verkrijgbaar. Een zeer helder, amberkleurig bier, met een zeer aangename smaak, maar met een duidelijke alcoholprik op de tong. En dat laatste vind ik een beetje spijtig. Nuja, ik ben er geen fan van….

EDIT: Mijn favoriete Grimbergen-bier, de Cuvee de l’Ermitage, wordt blijkbaar niet meer gebrouwen…. als ik 20.000 fans bij elkaar krijg op facebook, dan gaan ze nog eens een brouwing doen 😉 (Wordt hier fan!)

Op het einde van de avond kregen we nog een dik boek mee, dat, bij het openen, gewoon een stiekeme smokkelmanier was voor 4 flesjes Grimbergen en het bijhorende glas.

Merci aan Enchanté/Adhese om mij uit te nodigen, aan Abt Erik voor de rondleiding, en aan de aanwezigen voor het gezellige …euhm ja…. gezelschap!

Lees ook bij

Bekijk de foto’s van JanosiZoltan, appelogen op Flickr, of lees er de tweets nog eens op na….

4 Replies to “Ardet nec consumitur”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *